Bo sport to zdrowie ;)

Wczoraj B. pojechał służbowo na targi, więc korzystając z pięknej, słonecznej pogody, cudownego ciepełka, braku innych zajęć i wyjątkowo silnej motywacji zeszłam do garażu, odkurzyłam swój rowerek i pojechałam na wycieczkę :) Muszę schudnąć kilka kg, a jak wiadomo bez ruchu mogłoby być ciężko. Coraz większymi krokami zbliża się nasz urlop i trzeba będzie wskoczyć w bikini :P, poza tym po wakacjach mam zamiar zacząć poszukiwania sukni ślubnej i wypadałoby do tego czasu mieć porządną szczupłą i w miarę zgrabną sylwetkę, także motywacja jest nie byle jaka ;) Szczerze mówiąc trochę się bałam jak to będzie z tą jazdą, bo mój biedny rower przez ostatnie 2 sezony stał w garażu i czekał na lepsze czasy. Właściwie sama nie wiem dlaczego, jakoś tak wyszło. No ale myślę sobie "Co mi tam, raz się żyje, w końcu muszę się ruszyć." No i pojechałam. I powiem Wam, że było naprawdę super. Moja kondycja, pomimo moich wielkich obaw, jest całkiem w porządku. Przejechałam 25 km w 1godz i 20 minut bez najmniejszego śladu zmęczenia. Nie mam zakwasów, nie czuję żadnego zmęczenia i mam mnóstwo energii. Jak na pierwszy raz po tak długiej przerwie to naprawdę super wynik. Wczoraj czułam się tak dobrze, że mogłabym jechać jeszcze raz takie samo kółko i podejrzewam, że spokojnie dałabym radę, ale po pierwsze było już za późno, a po drugie mój tyłek odzwyczaił się już od siodełka (a moje jest wyjątkowo twarde) i pod koniec jazdy czułam w nim każdą kosteczkę. Nie przypuszczałam nawet, że tyle ich tam jest :P Mam zamiar jeździć tą trasą jakieś 2-3 razy w tygodniu, a w weekendy jeśli czas (i pogoda) pozwoli może gdzieś dalej. No i mój mega ambitny plan przewiduje wciągnąć w takie jazdy mojego B., ale z tym może być ciężko, bo jest z niego straszny leniwiec i oprócz nart, które kocha, ciężko namówić go na jeszcze jakiś sport. Choć jest już jakieś małe światełko w tunelu, bo ostatnio sam coś wspominał, że przydałoby się trochę pojeździć. Więc może się uda... who knows ;) Następna wycieczka jak tylko mój tyłek dojdzie do siebie (wiem, dziwnie to brzmi :P ), bo teraz chyba nie dałabym rady usiąść na siodełku.

W ten weekend mam OSTATNI zjazd na podyplomówce :) Jestem bardzo zadowolona z tych studiów, bo bardzo dużo się nauczyłam i jestem pewna, że przyda mi sie ta wiedza zarówno w pracy, jak i w życiu. Ale cholernie się cieszę, że to już koniec! :) W czerwcu tylko egzamin końcowy i adios muchachos :) Po prostu super. Wszystkie weekendy wolne (przynajmniej od szkoły), nie trzeba będzie zrywać się bladym świtem, żeby jechać na cały dzień na zajęcia, będziemy mogli planować sobie czas nie myśląc o naszych rozkładach zajęć, no i koniec z pracami na zaliczenie :) I nigdy więcej na żadne studia się nie wybieram. Nie ma takiej opcji :) Te wszystkie lata w zupełności mi wystarczą :)

Idę dziś do fryzjera. Nawet nie wiecie jak się z tego powodu cieszę. Kiedyś miałam naprawdę piękne włosy, ale przez durny okres dojrzewania, zrobiły mi się z nich piórka. Dość dawno nie byłam u fryzjera, więc teraz wyglądają naprawdę tragicznie, kompletnie nie mają kształtu, w dodatku wywijają mi się w każdą możliwą stronę, co przy kategorycznym zakazie zbliżania się do suszarki do włosów (zakaz od mojej dermatolog) przynosi straszne efekty, kiedy moje włosy schną same. Sama jeszcze nie wiem jaką chcę fryzurkę, a raczej na jaką mi tam "pozwolą". Ten salon należy do najlepszych w mieście (moim zdaniem jest najlepszy) i pracujący tam ludzie naprawdę znają się na rzeczy. A co do tego "pozwalania" sprawa wygląda tak - wiadomo, że na własny ślub przydałaby się jakaś piękna, wygodna fryzurka, która wytrzyma do rana. Moja włoski w tej chwili ledwie sięgają ramion i były do tej pory kilka razy obcinane po skosie (krócej z tyłu, dłużej z przodu), więc nie za bardzo jest możliwość cokolwiek z nich zrobić, żeby się nie rozwalił. W związku z tym, przydałoby się trochę je zapuścić. Wiem, że do ślubu mam jeszcze sporo czasu, ale moje włosy nie rosną za szybko, więc muszą zapytać dziewczynę, która zajmuje się u nich głównie fryzurami na różne okazje, kiedy i JAK mogę je ostatni raz obciąć, żeby zdążyły mi odpowiednio urosnąć. Musi to być fryzurka nie sprawiająca problemów, bo nie chcę przez kolejny rok wyglądać jak strach na wróble. Dobrze, że mój fryzjer (tak, facet :) i nie jest gejem!) naprawdę potrafi zdziałać cuda. Mam nadzieję, że wymysli mi coś fajnego :) Zobaczymy wieczorem.