Czy warto zaryzykować?

Znów nadszedł okres, kiedy po cichutku zastanawiam się nad zmianą pracy. Już raz tak miałam, ale wtedy główną przyczyną była Jędzowata (moja dawna szefowa), która obecnie jest na urlopie wychowawczym i raczej nie zanosi się na to, żeby miała kiedyś wrócić. Jędzowata wyraźnie mnie nie trawiła i nawet nie starała się tego nie okazywać. Opierdzielała mnie przy każdej nadarzającej się okazji o różne pierdoły, na które inna osoba nawet nie zwróciłaby uwagi, więc powiedziałam sobie dość i postanowiłam to zmienić i odejść. Wysyłałam nawet CV do okolicznych firm, raz nawet byłam na kilku rozmowach, ale Jędzowata mi w końcu odpuściła, trochę wszystko się uspokoiło, więc postanowiłam zostać. Później Jędzowata zaszła w ciążę i od samego początku była na zwolnieniu, więc mieliśmy ja z głowy. Zmieniło się szefostwo, zmieniła się też atmosfera w Firmie i nareszcie jest tak, jak od początku być powinno. Rano aż chce się wstawać, do pracy idę z przyjemnością, lubię to co robię, lubię zarówno ludzi, z którymi pracuję tu na miejscu, jak i tych z całego świata, z którymi codziennie mam kontakt. Można sobie pomyśleć - cholera, czego ona chce? Ma fajną pracę, którą w dodatku lubi, ma blisko... czego chcieć więcej? Powód jakże prozaiczny... Przez cały ubiegły rok, zapierdzielałyśmy z koleżanką jak dzikie woły w zastępstwie za drugą koleżankę, która zaszła w ciążę. Oczywiście za darmo, bo wszyscy tłumaczyli się tym, że szukają nowej osoby na zastępstwo i tak nas zbywali. A to trwało... Każdego dnia, po kilku godzinach takiej jazdy na maksymalnych obrotach, czułyśmy się jak po zderzeniu z czołgiem. Dawałyśmy z siebie 150% możliwości i miałyśmy świetne wyniki. Na rozmowach oceniających na początku tego roku, szefowie wychwalali nas pod niebiosa, ochy i achy nie miały końca. A w lutym przyszedł czas podwyżek. I co? dostałyśmy po 200zl brutto! Firma tłumaczy się tym, że kryzys (który przecież już dawno się skończył i którego nasza firma akurat ani trochę nie odczuła), że to, że tamto. A tak naprawdę, wtedy kiedy chcą, potrafią dać konkretną podwyżkę, nawet 1500zl więcej na rękę. Więc gdize tu sprawiedliwość? Kiedy zapytaliśmy wprost, czy nasze podwyżki już zawsze będą tak wyglądały, to oczywiście usłyszałyśmy, że nie wiadomo. Nie chodzi tu o to, że źle zarabiamy, bo naprawdę jest dobrze. Po prostu poczułyśmy się źle z tym, że człowiek może się ścierać, dawać z siebie wszystko, a później nawet nikt tego nie potrafi docenić. Niestety, życie drożeje, a nasze płace praktycznie nie rosną. Pracuję tutaj 4 lata i i moja wypłata przez ten czas zmieniła się raptem i kilkaset złotych. Jakiś czas temu dowiedziałam się, że mam możliwość "przejścia" do pobliskiej firmy. Wszystko okaże się za jakies 3-4 miesiące. I powiem Wam, że strasznie mnie to kusi. Na pewno byłoby lepiej pod względem finansowym, myślę, że jest na to realna szansa, ale chyba zaczynam potrzebować jakiejś zmiany. Praca w Firmie jest w zasadzie moją pierwszą pracą (nie licząc praktyk w czasie studiów i kilkumiesięcznego stażu) i czasami naprawdę chciałabym spróbować czegoś nowego. Jest jeszcze jedna sprawa, która trochę mnie zniesmaczyła. Odkąd moja szefowa (naprawdę ją lubię, jest taką szefową, jakiej życzę każdemu) dowiedziała się o moim ślubie, stopniowo zaczęła mnie odsuwać od pewnych nowych projektów, zadań itp. Kiedy moja koleżanka z działu wyszła za mąż, pewnego dnia usłyszała tekst "aaa... Ty nie musisz się tego uczyć, bo niedługo pewnie i tak zajdziesz w ciążę, więc po co Ci to". Rozłożyło nas to wtedy na łopatki, a mi teraz przypomniały się te słowa i boję się, że podejście do mnie zaczyna się zmieniać właśnie w takim kierunku. I bardzo mi się to nie podoba. Sama jeszcze nie wiem co zrobię. Za jakiś czas zobaczymy jak będzie z tą drugą firmą. Jeśli u mnie w pracy nic się nie zmieni na lepsze, być może zaryzykuję i spróbuję czegoś nowego. No cóż... zobaczymy... :) Mam jeszcze trochę czasu na zastanowienie. Aha... nie myślcie, że chodzi tylko o pieniądze, choć nie ukrywam, że też będą miały znaczenie przy podejmowaniu decyzji. Po prostu trochę mnie ciągnie do spróbowania czegoś nowego....

P.S. Mamy fotografa! Termin zarezerwowany! :) Plan na ten rok prawie wykonany, realizacja kolejnego punktu na liście ślubnej najwcześniej we wrześniu :) No... jeszcze tylko musimy spisać umowy z zespołem i fotografem, ale ważne, że są już "zaklepani" :)