Ludu, kiedy ten październik minął? Jakoś przez palce mi przeleciał i nie mogę się nadziwić, że jutro już listopad. Czas płynie zdecydowanie za szybko.
Zaniemogłam... Jakieś paźgawe przeziębienie mnie dopadło i wena do pisania siadła. Nawet nie tyle siadła, co poooooszłaaaa... w siną dal. A w głowie kłębi mi się co najmniej kilka tematów na notki. Tymczasem siedzę z herbatką z cytryną i staram się ratować resztki sił, co by mnie na dobre nie rozłożyło. A jeszcze bardziej staram się trzymać a dala od Juniora - na tyle na ile to możliwe będąc z Nim sama w domu - żeby i Jego nie dopadło. Junior chichra się ze mna jak smarkam (raz się położył ze śmiechu), bo to przecież takie śmieszne jest... No naprawdę, boki zrywać :))) A tu jeszcze i z psem wyjść trzeba i Junior się przy okazji przewietrzy choć kilka minut (bo pogoda u nas dziś nieciekawa). Ale w sumie to dobrze, bo ja odkąd pamiętam nie potrafiłam chorować "na leżąco". W podstawówce jak byłam chora to i tak cały dzień łaziłam po domu, ubranie zakładałam na piżamę, żeby mi cieplej było, a jak rodzice mieli wracać z pracy, to grzecznie wskakiwałam do łóżka, że niby tak ładnie leżałam cały dzień :P Tylko raz w sumie leżałam plackiem, no może dwa - w szóstej jak miałam ospę i 40 stopni gorączki i nie bardzo kontaktowałam co się wokół mnie dzieje (i o dziwo bardzo dokładnie to pamiętam :P) i na studiach jak mnie zapalenie płuc dopadło (wtedy lekarz mnie szpitalem nastraszył i grzecznie leżałam, zapobiegawczo). Także cieszę się, że mam zajęcie, bo gdybym się położyła, to rozchorowałabym się na dobre, zawsze tak mam, nie wiem czemu. Jutro muszę być na siłach, żeby choć na trochę na cmentarz skoczyć.
W ogóle po szczepieniu Juniorkowym jesteśmy. Słynna świnka-odra-różyczka. Matko święta, ile ja się o tym naczytałam, to głowa mała. Poszliśmy wg. kalendarza szczepień, bo to obowiązkowe jest i tak czy siak by nas nie ominęło. Bałam się tej szczepionki (i już nigdy nie będę niczego czytać w necie, bo potem tylko jakieś schizy się w głowie robią i czlowiek doszukuje się nie wiadomo czego na każdym kroku). Na szczęście po dwudniowej gorączce i leciutkiej wysypce nie ma już śladu i wszystko jest w porządku. Junior przez kilka dni był troszkę osowiały, ale już mu przeszło.
Dobra, na dziś tyle, bo jeszcze robotę mam przed jutrem, bo goście się zapowiedzieli, więc zmykam. Odezwę się po weekendzie. Miłego świętowania :)
Zaniemogłam... Jakieś paźgawe przeziębienie mnie dopadło i wena do pisania siadła. Nawet nie tyle siadła, co poooooszłaaaa... w siną dal. A w głowie kłębi mi się co najmniej kilka tematów na notki. Tymczasem siedzę z herbatką z cytryną i staram się ratować resztki sił, co by mnie na dobre nie rozłożyło. A jeszcze bardziej staram się trzymać a dala od Juniora - na tyle na ile to możliwe będąc z Nim sama w domu - żeby i Jego nie dopadło. Junior chichra się ze mna jak smarkam (raz się położył ze śmiechu), bo to przecież takie śmieszne jest... No naprawdę, boki zrywać :))) A tu jeszcze i z psem wyjść trzeba i Junior się przy okazji przewietrzy choć kilka minut (bo pogoda u nas dziś nieciekawa). Ale w sumie to dobrze, bo ja odkąd pamiętam nie potrafiłam chorować "na leżąco". W podstawówce jak byłam chora to i tak cały dzień łaziłam po domu, ubranie zakładałam na piżamę, żeby mi cieplej było, a jak rodzice mieli wracać z pracy, to grzecznie wskakiwałam do łóżka, że niby tak ładnie leżałam cały dzień :P Tylko raz w sumie leżałam plackiem, no może dwa - w szóstej jak miałam ospę i 40 stopni gorączki i nie bardzo kontaktowałam co się wokół mnie dzieje (i o dziwo bardzo dokładnie to pamiętam :P) i na studiach jak mnie zapalenie płuc dopadło (wtedy lekarz mnie szpitalem nastraszył i grzecznie leżałam, zapobiegawczo). Także cieszę się, że mam zajęcie, bo gdybym się położyła, to rozchorowałabym się na dobre, zawsze tak mam, nie wiem czemu. Jutro muszę być na siłach, żeby choć na trochę na cmentarz skoczyć.
W ogóle po szczepieniu Juniorkowym jesteśmy. Słynna świnka-odra-różyczka. Matko święta, ile ja się o tym naczytałam, to głowa mała. Poszliśmy wg. kalendarza szczepień, bo to obowiązkowe jest i tak czy siak by nas nie ominęło. Bałam się tej szczepionki (i już nigdy nie będę niczego czytać w necie, bo potem tylko jakieś schizy się w głowie robią i czlowiek doszukuje się nie wiadomo czego na każdym kroku). Na szczęście po dwudniowej gorączce i leciutkiej wysypce nie ma już śladu i wszystko jest w porządku. Junior przez kilka dni był troszkę osowiały, ale już mu przeszło.
Dobra, na dziś tyle, bo jeszcze robotę mam przed jutrem, bo goście się zapowiedzieli, więc zmykam. Odezwę się po weekendzie. Miłego świętowania :)
Nam październik tylko śmignął ;)
OdpowiedzUsuńOj, kuruj się i oby Junior nie podłapał.
No Wam na pewno minal jeszcze szybciej :-) wcale sie nie dziwie :-)
OdpowiedzUsuńW ciagu dnia jest zdecydowanie lepiej wieczorami za to mnie rozklada
Ja rezygnuje z wszelakich szczepień. Szczepiliśmy do czasu, do momentu kiedy to nie zaczęłam zgłębiać ten temat.I nigdy więcej tego świństwa.
OdpowiedzUsuńAle to decyzja rodziców, ich dziecko ich sprawa. Ja wybrałam tak i uwierz mi, śpię przez to spokojnie.
My wracamy do domu w niedzielę. Aż nie chce się wracać po tych dwóch tygodniach nieobecności..:)
Ja zaszczepilam, ale ilr stresu sie najadlam to moje. Najwazniejsze, ze wszystko ok
UsuńZdrówka Kfiatushku :)
OdpowiedzUsuńJa też nie wiem kiedy ten miesiąc minął..
Ledwo rok się zaczął a za chwilę przecież się kończy..
http://rodzinne-perypetie.blogspot.com
Dziekuje przyda sie.
UsuńTo prawda...
Ja nie szczepię Emila na mmr :)
OdpowiedzUsuńMy mielismy priirix czyli teoretycznie lepsza szczepionke ale i tak stres byl. A Tymka szczepilas?
UsuńTymka tak i na szczęście nic mu nie było, teraz też bym nie zaszczepiła na pewno :P
Usuń:)
UsuńNo proszę, brak internetu sprawił, że wiele mnie ominęło. Tyle postów! Oby tak dalej! Zdrówka.
OdpowiedzUsuńnadrabiaj ;)
UsuńU mnie też wszyscy przeziębieni... kichają, smarkają, gardło drapie... ja się trzymam i mam nadzieję, że mnie to nie dopadnie... tfu tfuuuu!
OdpowiedzUsuńJa już też nie mam sił czytać na temat tych wszystkich szczepionek... sama już nie wiem na jakie się zdecydować... z tego wszystkiego chyba wybiorę chyba te refundowane i ewentualnie zastanowię się nad pneumokokami i meningokokami... echhhh!
Cieszę się, że Junior tą porcję szczepionki zniósł dobrze... ;)
no musisz na siebie uwazac, bo jednak w ciazy choroba nie jest wskazana.
UsuńO tych szczepionkach jest tyle opinii, ze czlowiek glupieje od samego czytania. My wybralismy 5w1 i Junior bardzo dobrze je zniosl, nie mial zadnych objawow po szczepieniach. Teraz pierwszy raz zdarzyl mu sie stan podgoraczkowy
Ja planuję szczepić na te obowiązkowe. I raczej nic więcej. Jest wiele dyskusji, różnych zdań, badań i pseudo badań, a i tak nikt Ci nie powie, co na 100% będzie najlepsze. Ja byłam szczepiona na te obowiązkowe, żyję i mam się dobrze. Uważam, że dziecko też musi umieć sobie dać radę z tym, z czym zdrowy, normalny organizm powinien. Nie da się uchronić dziecka przed wszystkim, co niebezpieczne, niezdrowe, czy złe.
OdpowiedzUsuńdokladnie organizm musi sobie radzic i sie uodparniac. My wybralismy opcje 5w1 i zadnych dodatkowych szczepien. Swoja droga tciekawe, ze przez tych 20+ lat tak sie wszystko zmienilo w tej kwestii... kasa robi swoje
Usuń