Na tydzień przed Wigilią

Grudzień jak zwykle mija w ekspresowym tempie i za tydzień Wigilia. W ostatni weekend korzystając z noclegowego wypadu dzieciaków pojechaliśmy na zakupy załatwić kwestię prezentów. Kompletnie nie mieliśmy koncepcji co dla kogo i liczyliśmy na to, że natchnie nas już w galerii. No cóż, nie natchnęło. Skończyło się tak, że kupiłam sobie kilka ciuchów, a prezentu nie kupiliśmy ani jednego, Mężu jako mój osobisty stylista wystroił mnie jak jakąś gwiazdę filmową :P tylko nie bardzo wiem, gdzie ja tak wystąpię. Chyba na sylwestra w salonie, ewentualnie w kuchni, tudzież w łazience :P  No ale wracając do prezentów. Skończyło się tak, że z pół godziny ogarnęłam temat na allegro, pozamawiałam cos dla każdego i teraz tylko jeżdżę co chwila do paczkomatu i upycham paczki w najgłębsze czeluści, co by zainteresowani ich nie znaleźli. I po co było ruszać się z domu na jakieś zakupy? Wystarczyło odpalić internety :P 

Temat gotowania na święta nadal leży i kwiczy. Jako że i tak będziemy łazić po chałupach, zrobię tylko coś symbolicznie, bo znając życie nazwozimy pełno wszystkiego i będziemy to jeść do Nowego Roku. Wiem tylko, że na pewno będę robić sałatkę jarzynową, ciastka owsiane z orzechami i żurawiną i ciasto. "Jakieś". Nie wiem nawet jakie, bo moi panowie nie mogą się zdecydować, a chcę zrobić coś takiego co na pewno zjedzą, a nie że ja będę "musiała" zjadać za nich, a później będę zdziwiona, że dupka rośnie :) A w ogóle powiem Wam, że ostatnio w czeluściach instagrama i fb przepadłam w postach o tortach. Zachwycam się i marzę, żeby też tak umieć. Na samym początku naszej przygody z rodzicielstwem urodzinowe torty dla Juniora zamawialiśmy. Wtedy królowały jeszcze te z masą cukrową, której i tak nikt nie jadł i tylko robiła dodatkową wagę tortu. Kiedy zbliżały się czwarte urodziny Juniora nieśmiało zakiełkowała mi myśl, że może spróbuję sama? Zaczęłam grzebać w internetach, szukać i padło wtedy na rainbow cake. Może nie była to całkowita porażka, ale powiedzmy sobie szczerze - nie powalał, choć Junior był zachwycony kolorowymi warstwami w środku. Co dziwne nie zniechęciło mnie to, a wręcz przeciwnie. Połknęłam bakcyla i od tamtej pory ani razu tylko raz zamówiliśmy tort w cukierni, ale to z braku czasu. Przyznaję, że z każdym kolejnym jest coraz lepiej i sprawia mi to niesamowitą frajdę. Zamarzyły mi się teraz takie równiutkie, instagramowe, ale trochę się cykam. Coś na zasadzie i chciałabym, i boję się. Oglądam, czytam, czytam i czytam... Niedługo moje urodziny i tak się zastanawiam czy się nie odważyć i spróbować. A co! :P Może akurat się uda :)

Lusesita miała dziś pierwszą żłobkową Wigilię w swojej karierze. Poszła wystrojona w czerwoną tiulową sukienkę ze złotym brokatem (a co, jak szaleć to szaleć). Jak zobaczyła się w lustrze powiedziała tylko Woooowww... (to ostatnio jej ulubione słowo). Ciekawe jak jej się podobało.

A teraz właśnie przeczytałam, że po świętach wprowadzają narodową kwarantannę do końca ferii. I coraz mniej wierzę w to, że w styczniu dzieci wrócą do szkół. Zajebiście... Idę się pochlastać, miłego popołudnia.