W nowym roku

 Jakie to cudowne uczucie odstawić OBOJE dzieci do żłobka i do szkoły. Już zapomniałam jak to jest.

Ostatni miesiąc minął mi w ekspresowym tempie. Święta spędziliśmy w sumie jak zwykle, pierwszy i drugi dzień rodzinny, a w drugi pojechaliśmy na narty i sanki. Junior chciał wypróbować pierwszy własny sprzęt, który dostał pod choinkę, a Lusia pojeździła sobie na sankach. W sumie pierwszy raz w życiu tak długo, bo do tej pory albo nie było śniegu, albo nie bardzo jej się to podobało. No i to był przedostatni dzień przed zamknięciem wszystkiego, więc tym bardziej trzeba było skorzystać i poczuć jako taki powiew normalności. Brakuje nam tego bardzo. Sylwestra spędziliśmy w czwórkę. Dzieci w piżamach, a my wyjątkowo ubraliśmy się imprezowo, żeby pierwszy raz od lat poczuć sylwestrowy klimat. Junior po raz pierwszy dotrwał do północy (Lusia i Mężu padli o 22:30, Mężu na szczęście tylko na chwilę). O północy wyszliśmy na zewnątrz podziwiać fajerwerki, Junior miał niesamowitą radochę. Później sąsiedzi przyszli w piżamach z szampanem, posiedzieliśmy chyba do 1:30 i wszyscy rozeszliśmy się do spania. Takie z nas zwierzaki imprezowe. No i zaczął się nowy rok. Póki co jest ok, zwłaszcza jeśli chodzi o szkołę (ciekawe na jak długo). Ale jakoś ten początek roku nie nastraja mnie zbyt wielkim optymizmem. Mam nadzieję, że pozytywnie mnie zaskoczy, choć patrząc na rzeczywistość w której żyjemy od roku ciężko nastawiać się pozytywnie. No nic, czas pokaże co nas czeka. 

W każdym razie życzę Wam i sobie wszystkiego co najlepsze w tym roku. Oby w końcu było NORMALNIE.